Start | Gracze i MG | Tworzenie Postaci | Umiejętności | Walka | Awansowanie | Świat | Przedmioty | Dla MG | Inne

Arakime
Mężczyzna
22 lata
Poziom 29 (40%)
Siła 25 -> 67
Szybkość 23 -> 23
Kondycja 24 -> 28
Magia 39 -> 44
Duch 26 -> 27
Punkty Życia 265 -> 285
Punkty Magii 55 -> 56
Obrona 24 -> 61
Magiczna Obrona 26 -> 55
Unik 9 -> 13
Magiczny Unik 7 -> 8
Umiejętności
Używanie Broni - obuchy
Wyczucie
Geomancja
Geomancja II
Przywołanie
Antidotum (2 mp)
Leczenie (magia+50, 4 mp)
Regeneracja (2 mp)
Życie (15 mp)
Tarcza (6 mp)
Tarcza II (16 mp)
Esuna (8 mp)
Znane Limity
Poziom 1: obrażenia fizyczne z siłą 3*siła ataku, 1 cel
Poziom 1: rzuca Życie na wszystkich sojuszników
Poziom 2: obrażenia od ognia z siłą 4,5*siła ataku, 1 cel
Poziom 2: jeszcze nie użyty
Ekwipunek
Tech-Młot (+42 siła, +5 magia, +4 kondycja, +1 duch)
Pancerz z Obsydianu (+33 obrona, +4 unik, +28 obrona magiczna)
Kryształ - Ofelia
Przedmioty
600 gil
Zestaw Podróżnika
Racje
Ubranie zwykłe
Ubranie bogate (za duże)
Lina - 3 metry
Namiot
2*Woda święcona
2*Sprowadzenie Feniksa
Eliksir
Wielka Księga Porad i Użytecznych Sztuczek<
Kartka z magiczną pieczęcią
Przywołania
Chocobo (magia+50, 10 mp)
Shiva (magia+70, 16 mp)
Ifryt (magia+72, 17 mp)
Quetzal (magia+75, 18 mp)
Tytan (magia+88, 21 mp)


Opis
Niekoniecznie bardzo wysoki, ale chudy - nadaje to Arakime'owi wygląd patyka. Jego czarne włosy opadają na ramiona i z tyłu, i z tyłu głowy, zasłaniając całą twarz z wyjątkiem wystającego nosa. Nie przeszkadza mu to, twarz ta bowiem jest niezbyt szczególna - a tak to przynajmniej wygląda tajemniczo. Ubiera się w znoszoną czarną tunikę bez rękawów i pasujące spodnie - na to narzucony poszarpany, biały płaszcz z nie pasującym do reszty, dużym płytowym naramiennikiem na lewym barku. Ręce od łokci w dół, dłonie i stopy ma zawiązane bandażami - nie wiadomo dlaczego. Przez prawe ramię przerzucony skórzany pas, na którym zawieszona jest wielka księga. W ręku, często używany w charakterze kija do chodzenia, młot na długim stylisku.

Charakter
Arakime to człowiek opanowany i spokojny nawet w bitwie. Nie wynika to z jego silnej woli, a raczej z przeświadczenia o własnej wyższości nad przeciwnikiem i niezniszczalności. To dobra dusza, która chce chronić innych i nie znosi niesprawiedliwości - nie przeszkadza mu to jednak pokazywać innym, jakim to doświadczonym i potężnym profesjonalistą w porównaniu z nimi on jest (nawet jeśli to nieprawda). Wyjątek stanowi płeć piękna - wychowany na odludziu, praktycznie jedynymi kobietami jakie znał była jego matka i zbierająca chrust i zioła staruszka. Wobec tego, nie ma on doświadczenia ani pewności w kontaktach z dziewczynami, i chociaż stara się on je czasami nawiązywać (od ojca, a później i od mentora słyszał wiele historii o dzielnych rycerzach i ich damach), to wychodzą mu one nieśmiale, gapowato i co by ukrywać - śmiesznie. Co nieco burzy jego obraz "zimnego profesjonalisty".

Historia
Wielu poszukiwaczy przygód mogłoby opowiedzieć dramatyczną historię swojego życia, o tym jak stracili rodziców czy dom - lecz nie Arakime. Urodził się w odludnej okolicy, jako jedyny syn dwójki sprzedawców magicznych przedmiotów. Od dziecka wychowywany był w atmosferze mistyki i czarów, nic więc dziwnego że w wieku 15 lat został uczniem (nie jedynym!) lokalnego maga imieniem Mahan. Z domu wyniósł wpojone mu idee ochrony mniej uzdolnionych od siebie przed złem, i jako efekt uboczny zarozumiałość i egocentryzm. A to dlatego, że jako jedyny syn rozpieszczany był przez rodziców, jego ego urosło zaś gdy okazało się że jest najbardziej utalentowanym z grupy 4 uczniów Mahana. Sprzeczki z innymi studentami nie miały końca, młody niecierpliwił się też na asortyment zaklęć oferowany przez mentora:
"Mistrzu! Wiem że mamy pomagać innym, ale jak obronić ich dom przed bandytami zaklęciem leczącym? To trochę mało pożyteczne..."
"A więc szukasz w zaklęciach siły? Mocy służącej nie do tworzenia, lecz do niszczenia?" *wzdychnięcie* "Tego ja cię nie nauczę... każdy musi tą siłę znaleźć samemu. Ale wiedz jedno, młody Arakime - ta moc jest bezwzględna, i spróbuje wykorzystać ciebie to czynienia zła. Nigdy nie pozwól jej na to."
Tak minęły 4 lata. Arakime, zniecierpliwiony magiem, trzema innymi uczniami i tym wszystkim, uciekł w nocy. Nie biegł długo - zaszył się w gęsty las, gdzie spotkał małe, brutalne stworzenia. Nie znał jeszcze ich nazw, ale wiedział że chcą go zabić - i wiedział że nie wie jak sobie z nimi poradzić. Próbował uciec więc znowu, a podczas ucieczki zgubił wszystkie atakujące go stworki. Oprócz jednego, który dopadł go przy zniszczonym drzewie pochylającym się nad małą sadzawką. Już zamierzał się na Arakime'a z nożem, gdy ten w akcie desperacji wyszeptał słowa jedynego znanego zaklęcia - leczącego. Drzewo natychmiast pozieleniało raz jeszcze... i odpowiedziało! Jego gałęzie schwyciły napastnika i błyskawicznie ukręciły mu kark. Wracając oszołomiony do domu, Arakime podświadomie czuł, że roślina sama z siebie nie ochroniła go - ale że on jej to rozkazał.
Przez dwa kolejne lata Arakime uczył się kontrolować swoją nowo poznaną noc. Pewnego dnia, gdy wytworzył wir wodny na spokojnym jeziorze, wiedział już że niczego więcej w (relatywnie) spokojnej okolicy już się nie nauczy. Pożegnał więc Mahana, swoich rodziców i wyruszył na szlak, szukając wiedzy dla siebie, i zła przed którym mógłby chronić innych - pokazując tym innym, jaki jest on dzielny i potężny.