Start | Gracze i MG | Tworzenie Postaci | Umiejętności | Walka | Awansowanie | Świat | Przedmioty | Dla MG | Inne


Legenda
Na początku panował chaos, a po ziemi chodziły tylko dzikie bestie. Trwało to niezliczone lata, aż do momentu gdy z krainy na dalekim zachodzie przybył statek. Okrętem tym przybył wielki wódz i wojownik zwany Ungerem, który stoczył walkę z chaosem. Wiele lat trwało nim Ungerowi udało się przywrócić pokój tym ziemiom, lecz w końcu udało się to dzięki jego męstwu i poświęceniu. Ludzie którzy przybyli wraz z nim osiedlili się na tych ziemiach i nazwali je Arkadią - były bowiem rajem w porównaniu z tym czym niegdyś były. W ten sposób nastał ład i spokój, które trwały długo - lecz Unger nie mógł żyć wiecznie. Gdy poczuł że nadchodzi jego czas, odszedł do niewiadomego miejsca - lecz przedtem rozkazał, by ludzie kontynuowali jego dzieło. I powiedzieli oni że bedą, Unger zaś widząc ich smutek rzekł, że powróci gdy Arkadia znajdzie się w potrzebie.
Działo się to mniej więcej 10000 lat temu.

Mieszkańcy Arkadii
Przez 10000 lat ludzie znacznie się rozmnożyli i stali się dominującą rasą Arkadii. Można ich spotkać w każdym miejscu, i nieraz znacznie róznią się pomiędzy sobą. Potworne rasy można spotkać tylko na bezdrożach - są to istoty dzikie, prymitywne i krwiożercze. Rasą dość często spotykaną są krasnoludy - uznawane za doskonałych żołnierzy, górników i inżynierów, zamieszkują niemal wyłącznie królestwo ziemi. Moogle należą do rzadkości, elfy są jednak jeszcze rzadsze - o ile kontakty z tymi pierwszymi czasem się zdarzają, z tymi drugimi nigdy i wielu uważa, że elfy istnieją tylko w legendach - co może być prawdą.
Arkadia powoli wkracza w wiek pary - maszyny parowe stają się coraz częstszym widokiem. Zaawansowane pojazdy wciąż są jednak rzadkością - mimo iż kolej używana jest do transportu ciężkich towarów, najpopularniejszą metodą przewozu ludzi wciąż są Chocobo.

Krainy Arkadii
Ludzie którzy przybyli do Arkadii założyli cztery królestwa - ziemi na północy, powietrza na zachodzie, wody na wschodzie i ognia na południu. Nie wszystkie osady i miasteczka należą do jednego z tych królestw - neutralność jest jednak ostatnio rzadkością. Królestwa toczyły między sobą wojnę jeszcze niecałe 100 lat temu, dzisiaj jednak panuje (czasem chwiejny) pokój.
Poza Arkadią istnieją też inne krainy - daleko za Morzem Boronga na wschodzie znajdują się różne wyspy (z których część jest zamieszkana), a dalej być może inny kontynent. Czasem jakiś podróżnik chce odkryć ląd z którego przybył Unger, jednak sztormy na zachodnim oceanie uniemożliwiają to.

Królestwo Ziemi
To królestwo leży najdalej na północ z zamieszkanych ziem Arkadii - rzadko się zdarza by ktoś przekroczył graniczące z nim Góry Krańcowe i wrócił opowiedzieć co widział. Mieszkańcy zajmują się głównie górnictwem oraz przetwarzaniem różnych metali, w tym także i przemysłowym - technologia jest tu dość zaawansowana.
Królestwem rządzi młody król Edryk - uważany za dość nieprzyjemnego i aroganckiego, które to zachowanie jest zapewne próbą odreagowania na jego pochodzenie - jego ojciec był prostym szewcem, który dzięki pokonaniu smoka (jak złośliwi mówią, przez przypadek) zdobył rękę królewny i został królem. Przez mieszkańców innych królestw Edryk uważany jest za niebezpiecznie ambitnego, mieszkańcy królestwa ziemi zaś równie często go sobie chwalą co na niego narzekają.
Ogenheim jest stolicą królestwa ziemi - przez nieżyczliwych zwane jest Kretowiskiem, bowiem kolejne dzielnice układają się w nim warstwowo na zboczu niewysokiej góry, z królewskim zamkiem na szczycie. Jest to gwarne miasto, pełne kupców i rzemieślników - nieraz całe ulice wypełnione są warsztatami. Niezwykłe jest to, że zamieszkuje tutaj sporo krasnoludów - posiadają nawet własną dzielnicę, a król zachęca by więcej ich osiedlało się w Ogenheim. Krasnoludzkie tunele rozciągają się w głąb góry na której stoi miasto - według plotek całe Kretowisko jest nimi zryte.
Na pustyni Harak leży miasto Salaim - punkt sporny między królestwami ziemi i powietrza. Na pustyni znaleźć można sporo bogatych złóż cennych metali, a Salaim jest miejscem w którym górnicy mogą znaleźć dach nad głową i zaopatrzenie. Sporą część tego hałaśliwego miasta stanowi targ, gdzie można zakupić przedmioty potrzebne górnikom lub sprzedawane przez pustynnych nomadów albo poszukiwaczy skarbów (czasem można natknąć się na stare ruiny). Nie wiadomo kiedy jedno z królestw postanowi przejąć całe miasto na własność - póki co część mieszkańców uważa się za obywateli królestwa powietrza, część ziemi, a część zachowuje neutralność.

Królestwo Powietrza
Jest to spokojna, równinna kraina - większość mieszkańców zajmuje się rolnictwem. Odpowiednia ilość słońca i deszczu oraz żyzna gleba zapewniają im dobre plony, a w konsekwencji wygodne życie. Sprzedaż cennych, nierosnących nigdzie indziej roślin oraz wyśmienitego wina sprawia, że zamożnych ludzi (przede wszystkim kupców i plantatorów) jest tu więcej niż w innych królestwach.
Królowie powietrza nie sprawują swego urzędu dożywotnio i nie są dziedziczni - każdy z nich rządzi tak długo, jak długo lud uznaje że spełnia swoje obowiązki. W przypadku gdy tak się nie dzieje, wybierany jest inny kandaydat i urządzane są wybory, w których mieszkańcy (oczywiście, tylko bardziej wpływowi) decydują o tym czy odpowiedni jest nowy kandydat, czy wolą starego króla. Aktualnie władcą jest królowa Tobiria - lud kocha ją jako dobrą i łagodną władczynię, chociaż zdaniem niektórych jest zbyt zajęta urządzaniem balów by dobrze rządzić swoim państwem. Według plotek o jej rękę starał się król Edryk, lecz dostał kosza.
Miregli to stolica i największe miasto królestwa powietrza. Najbardziej charakterystyczną cechą tego miejsca jest wyrastająca nad nim wieża - dokują przy niej przybywające tu powietrzne okręty. Pozostałe budowle, nie wyłączając zamku, są dość niskie i wpasowują się w krajobraz - jest tutaj sporo zieleni oraz wody. Wielu kupców uważa atmosferę tego miejsca za idealną do dobijania umów w spokoju.

Królestwo Wody
Większą część królestwa wody pokrywają lasy - w niektórych z nich czają się groźne istoty. Szczególnie złą sławę ma gęsta puszcza na północy zwana Wiecznym Lasem - nikt nie miał dość odwagi by sprawdzić co kryje się w jej sercu. Mieszkańcy nie żyją jednak w strachu, ufają bowiem ochronie miejscowego półlegendarnego bohatera - Zielonego Ninjy, który ochraniał królestwo od wieków. Historie przypisują mu wiele mocy, wliczając doskonałe władanie bronią, magią i mistycznymi mocami. Ponieważ mieszkańcy czasem widzą Zielonego Ninję na własne oczy, nie ma wątpliwości że nie jest to bujda.
Król Omas jest już posuniętym w wieku człowiekiem, wciąż jednak rządzi ze sprawiedliwością i mądrością. Wisi nad nim jednak cień - wciąż pozostaje ponury od chwili kiedy zginęła jego pierwsza żona 20 lat temu, wydając na świat ich córkę Jaminę. Omas ożenił się powtórnie ze szlachcianką Mirianą, i chociaż zdaje się kochać ją tak samo jak pierwszą żonę to wciąż zdaje się być zasmucony. Księżniczka Jamina zdaje się odziedziczyć wszystkie zalety ojca i matki, jednak syn Omasa i Miriany, książę Riderik, jest wedle powszechnego mniemania nadętym i zapatrzonym w siebie młodzikiem. Ci którzy spotkali go osobiście też tak uważają.
Sorek to stolica królestwa wody - miasto jednocześnie miłe dla oka i dobrze ufortyfikowane, otoczone murem i fosą. Mieszkańcy uważają, że jest to najlepsze możliwe miejsce do życia - król dba o ich poziom życia i bezpieczeństwo. Również przestępczość jest tutaj praktycznie niespotykana - przynajmniej na pierwszy rzut oka.
Waresa to największy port w całej Arkadii, i przyczyna większości zysków królestwa wody. Przybywa tutaj codziennie wiele statków, zarówno z innych portów Arkadii jak i (znacznie rzadziej) spoza niej, przywożąc najróżniejsze towary i dobra. Nabrzeża roją się od tawern, w których - mimo usilnych starań straży miejskiej - pijani marynarze wciąż urządzają burdy.

Królestwo Ognia
Dawny konflikt będący następstwem wojny celnej między królestwami ognia i wody sprawił, że mieszkańcy królestwa ognia starają się nie utrzymywać tak dużych kontaktów z innymi państwami i być tak samodzielnymi jako państwo jak tylko się da. Rozwinięta technologia oraz magia sprawiają, że nie muszą handlować w takim stopniu jak inne państwa by zapewnić sobie dobrobyt.
W jakiś sposób władcy królestwa ognia starzeją się wolniej niż przeciętny śmiertelnik - przekroczenie setki nie jest dla nich niczym nadzwyczajnym. Aktualny król, Noram, mimo niemal siedemdziesięciu lat trzyma się nieźle i dla postronnego obserwatora wygląda na około 40. Mimo utrzymywania nieczęstych kontaktów z innymi władcami (przez co jego pozycja dyplomatyczna jest dość chwiejna) jest uważany za mądrego władcę, wszystkie swe decyzje konsultującego z ministrami i radą arcymagów.
Mimo iż Eger otoczony jest pokrytymi śniegiem szczytami, zimno nigdy do niego nie zagląda - para buchająca z wysokich kominów roztapia każdy płatek śniegu. To najbardziej przemysłowe miasto w całej krainie, wytwarzające więcej maszyn niż nawet Ogenheim. Mimo iż nie jest to zbyt wygodne ani ciche miejsce, jest tu bezpiecznie - a tysiące ludzi znajdują tu pracę.
Tomando to stolica królestwa ognia - umieszczone na wysuniętym cyplu miasto z białego marmuru. Dwie największe budowle to zamek królewski oraz wieża magii - siedziba rady arcymagów, siedmiu czarodziei z których każdy posiada największą wiedzę i moc jednej ze szkół. Znajduje się też tutaj doskonała akademia magiczna, do której sekretów dopuszczani są nieliczni.